Daan Gielis (1988 Beringen, BE) maakt werk wat op het oog niets aan de verbeelding over laat. Zo postuleert hij de sloganseque tekst ‘We’re in Miami bitch’ in opdringerige, 60 centimeter hoge letters in een galerieruimte. Zo schiep hij een grote kubus, als site-specific interventie in een klassieke expositie van schilderwerken. Achter zijn grote gebaren heeft Gielis zich verdekt opgesteld. Gielis doet dit bijvoorbeeld door een philodendron, een plant die Matisse veel schilderde, achter zijn slogan te plaatsen; enerzijds als een knipoog naar de Club Tropicana van Miami op de voorgrond, anderzijds een subtiele voetnoot naar de kunstgeschiedenis. Zo ook de kubus die in donkere, bruine kleurschakering directe aansluiting zoekt met de donkerbruine tonen van de klassieke werken om hem heen: je moet het zien. Je moet de hand van Gielis zoeken achter zijn grote gebaar; het is een fijne jongen. Zo voeren voetnoten de boventoon in zijn nadrukkelijk aanwezig werk. Hierin zitten verwijzingen naar kunstgeschiedenis en subcultuur. Subtiel verweven: inderdaad. Hij speelt een spel rond het object als commodity met sterk pop art gerelateerde toonzetting. Waar Richard Hamilton als Britse popart kunstenaar riep om een actieve consument, roept Gielis om een actieve kunstlezer. Door visuele herkenning te koppelen aan abstracte interventies postuleert Gielis een verdiepte potentie in pop.
(Freek Lomme, juni 2010)

daangielis.be

facebook.com/daan.gielis